Pornografia
Pornografia jest prezentacją ludzkich poczynań seksualnych oraz nagości w formie rozpusty lub perwersji, której celem jest wywołanie u odbiorcy pobudzenia seksualnego, ale innego od erotyki.
Pornografię można wyrazić poprzez media: filmy, słowo pisane i mówione, zdjęcia, rysunki, żeźby, animację oraz dźwięki, sexshop. Filmy pornograficzne są integracją ruchomych obrazów ze słowami, oraz z innymi dźwiękami mającymi charakter erotyczny, natomiast magazyny często łączą fotografie i tekst pisany. Opowiadania i krótkie historyjki także mogą przekazywać treści pornograficzne, czasami z odpowiednimi ilustracjami. Niektóre pokazy na żywo mogą być uznawane za pornograficzne.

Status prawny pornografii jest mocno zróżnicowany, w zależności od kraju lub regionu prawnego. Zwykle zabroniona jest pornografia prezentująca stosunki seksualne z udziałem dzieci (chociaż występują różnice w definicji poziomu wieku, w którym człowiek zaliczany jest do grupy dzieci). W zależności od kraju zakaz może dotyczyć (lub nie) pornografii, w której tworzeniu nie brały udziału dzieci (animacja, książki) lub w której brały, ale nie w żadnej czynności o charakterze seksualnym (a sceny seksualne zostały dodane komputerowo). Inne jej formy są dozwolone lub zabronione w różnym stopniu.
W społeczności przyjęło się klasyfikować pornografię na dwie grupy – z pogranicza erotyki i seksu zwaną "miękką", oraz "twardą" do której zalicza się m.in. treści ilustrujące genitalia w stanie wzbudzenia, czy akty perwersyjnych zachowań. Pierwszym krajem, w którym zalegalizowano tzw. "twardą" pornografię była Dania w roku 1969. Przykładami innych liberalnych krajów są Holandia, gdzie pisma i filmy pornograficzne można było kupić w kioskach ulicznych, czy Szwecja (chociaż w tym ostatnim kraju przepisy dotyczące dostępności pornografii zostały w latach 80-tych znacznie zaostrzone). W wielu krajach europejskich (np. Włochy, Portugalia, Francja) dozwolona jest też sprzedaż pornografii z udziałem zwierząt.
W pewnych krajach pornografia dozwolona jest w stopniu umiarkowanym. Prawo japońskie jeszcze niedawno zakazywało rozpowszechniania wizerunków włosów łonowych, co było paradoksalne, gdyż wydepilowane genitalia można było pokazać), a we Francji, choć dozwolone, produkcje pornograficzne obłożone są wyższym podatkiem niż niepornograficzne.
Są również kraje, w których pornografia nie jest dozwolona np. w Norwegiii pornografia niedawno była nielegalna, ale tolerowana i dostępna w łatwy sposób. W 2005 roku sąd najwyższy wydał decyzję, z której wynika legalność pornografii drukowanej i możliwość jej dystrybucji w otwartych sieciach sprzedaży, decyzja ta jednak nie sprecyzowała statusu filmów i telewizji, przedstawiającej pornografie). Skrajne podejście reprezentuje prawo Singapuru, które zakazuje sprzedaży nawet tak łagodnych periodyków, jak Playboy.
Pornografię w Polsce można generalnie uznać za legalną, przestępstwem jest jednak publiczne prezentowanie treści pornograficznych w taki sposób, że może to narzucić ich odbiór osobie, która tego sobie nie życzy, lub osobie poniżej piętnastego roku życia. Karalna jest produkcja, sprowadzanie lub rozpowszechnianie pornografii z udziałem osób poniżej lat 18 albo związane z użyciem przemocy lub posługiwaniem się zwierzęciem. Posiadanie pornografii karalne jest tylko w przypadku treści pornograficznych z udziałem osób poniżej piętnastego roku życia. Inny rodzaj pornografia jest w Polsce legalna.
UE w swoich wytycznych odnosi się jedynie do zwalczania pornografii dziecięcej i zobowiązuje kraje członkowskie do wprowadzania ustawodawstwa wspierającego zwalczanie tego typu pornografii.